پایان سال

چند سری مهمان نوروزی داریم که حوصلشونو ندارم

هر کس به طریقی دل ما میشکند

..عصری سر کارت سامان دلم وافعا شکست

..برای مادر جنس پیرهنی که شبیه رومیزیه اوردن و صدتومن پول.بابای تینا هم حتی یه تلفن نزد

..من از دونفر ادم مجازی تبریک روز زن گرفتم راستش

خوشحال شدم .بکی هم برام ارزوی مادر شدن داشت

ازشون تشکر کردم

..دریغ از یک تبریک واقعی حتی پیامکی حتی تلگرامی

..سر شام شین منو نگاه میکرد خجالت میکشیدم از غذا خوردن و با غصه تمام غذا خوردم

.. به مادر گفتم هیچ وقت حال اونایی رو که هستن بخاطر اونایی که نبستن رو نگیر .چه فایده..

..دویت دارم ادامه بدم به نوشتن...